Płaszcz wodny kotła to część konstrukcji zawierająca wodę grzewczą i odbierająca ciepło ze spalania. W kotłach na paliwo stałe określenie zwykle dotyczy przestrzeni wodnych wokół komory spalania i kanałów wymiany ciepła.
Obudowa zewnętrzna osłania urządzenie. Nie jest tym samym co ścianki oddzielające wodę od komory spalania. Dlatego mokra obudowa lub kałuża pod kotłem nie potwierdza jeszcze uszkodzenia płaszcza wodnego.
Woda może pochodzić również z przyłącza, armatury albo innego miejsca. Zakres tego objawu opisuje cieknący kocioł. Rozpoznanie źródła wody poprzedza wybór metody naprawy.
Korozja może osłabić materiał części wodnej. Uszczelnienie niewielkiej nieszczelności nie odtwarza grubości skorodowanej blachy. Dlatego przy ocenie naprawy trzeba brać pod uwagę stan całego urządzenia, a nie tylko liczbę traconych litrów.
Pojemność wodna określa ilość wody wewnątrz kotła. Ubytek dobowy opisuje ilość traconej wody. To różne wielkości: pierwsza pomaga obliczyć dawkę, druga służy do oceny nieszczelności.
Dane o objętości wyjaśnia pojemność wodna kotła. Można ich szukać w dokumentacji lub na tabliczce znamionowej.
Przy określonych naprawach samego kotła przygotowuje się krótki obieg. Ma on zapewnić cyrkulację w wydzielonej ilości wody. Przygotowanie musi zachować wymagane zabezpieczenia i odbiór ciepła; nie polega na zamknięciu wszystkich zaworów kotła.
Hasło dotyczy części wodnej urządzenia. Nie opisuje naprawy instalacji gazowej ani obiegu czynnika chłodniczego.