Tabliczka znamionowa kotła to etykieta producenta umieszczona na obudowie kotła. Zawiera podstawowe dane techniczne urządzenia. Przy stosowaniu uszczelniaczy najważniejsza jest zwykle pojemność wodna kotła.
Ta informacja pomaga obliczyć ilość wody w krótkim obiegu albo w całej instalacji CO. Dzięki temu można dobrać właściwą ilość uszczelniacza i utrzymać odpowiednie stężenie preparatu.
Przy uszczelnianiu kotła nie powinno się dobierać preparatu „na oko”. Trzeba wiedzieć, ile wody znajduje się w kotle oraz w obiegu, w którym będzie pracował uszczelniacz.
Na tabliczce znamionowej często można znaleźć pozycję:
Pojemność wodna kotła
Ta wartość bywa podana w dm³. W praktyce 1 dm³ to 1 litr. Jeżeli na tabliczce widnieje wartość 70 dm³, oznacza to 70 litrów wody w kotle.
To bardzo ważne przy przygotowaniu krótkiego obiegu.
Przy naprawie cieknącego kotła na paliwo stałe często przygotowuje się krótki obieg. W takim układzie pracuje tylko kocioł, pompa obiegowa i jeden grzejnik albo kocioł, pompa i bojler CWU.
Do obliczenia ilości wody w krótkim obiegu trzeba znać:
pojemność wodną kotła,
pojemność wodną jednego grzejnika albo wężownicy bojlera,
pojemność wodną rur między kotłem a odbiornikiem ciepła.
Tabliczka znamionowa pomaga ustalić pierwszy i często najważniejszy element tego obliczenia.
Ilość uszczelniacza zależy od ilości wody, w której preparat będzie pracował. Jeżeli wody jest więcej, trzeba zastosować większą ilość środka.
Zbyt mała ilość preparatu może dać zbyt niskie stężenie. Wtedy uszczelniacz może nie pracować prawidłowo.
Dlatego przed wlaniem preparatu warto sprawdzić tabliczkę znamionową kotła, odczytać pojemność wodną i dopiero potem dobrać ilość środka.
Przy uszczelnianiu kotła najbardziej przydatne są:
nazwa i model kotła,
moc kotła,
maksymalne ciśnienie robocze,
maksymalna temperatura wody,
powierzchnia płaszcza wodnego,
pojemność wodna kotła,
rok produkcji.
Najważniejsza dla obliczenia ilości uszczelniacza jest pojemność wodna kotła. Moc kotła w kW nie wystarcza do dokładnego określenia ilości wody.
Tabliczka znamionowa kotła znajduje się zwykle na obudowie urządzenia. Może być umieszczona z boku, z przodu albo z tyłu kotła.
W starszych kotłowniach tabliczka bywa zabrudzona, zakurzona albo częściowo nieczytelna. Warto ją oczyścić i zrobić zdjęcie telefonem. Często dopiero na zdjęciu można odczytać pojemność wodną kotła.
Na przykładowej tabliczce znamionowej kotła widoczna jest pozycja:
Pojemność wodna kotła: 70 dm³
Oznacza to, że sam kocioł zawiera około 70 litrów wody. Do krótkiego obiegu trzeba doliczyć jeszcze wodę w rurach oraz w jednym grzejniku albo wężownicy bojlera.
Dopiero taka suma pokazuje, w jakiej ilości wody będzie pracował uszczelniacz.
Najczęstsze błędy przy odczytywaniu tabliczki znamionowej to:
mylenie mocy kotła z pojemnością wodną,
pomijanie pojemności wodnej kotła przy obliczeniach,
liczenie całego bojlera zamiast samej wężownicy,
dobieranie preparatu tylko na podstawie liczby grzejników,
nieuwzględnienie rur w krótkim obiegu,
brak zdjęcia tabliczki przed kontaktem technicznym.