Instalacja z glikolem to układ, w którym krąży odpowiedni płyn niezamarzający. Takie obiegi spotyka się m.in. w instalacjach solarnych, gruntowych pompach ciepła i wybranych układach chłodniczych.
W zależności od zastosowania są to rury, pompa obiegowa, wymiennik, armatura i zabezpieczenia. Układ może obejmować rozdzielacz oraz kilka pętli. W dolnym źródle pompy ciepła część przewodów znajduje się w gruncie lub odwiercie.
Elementy instalacji muszą być przystosowane do jej płynu i warunków pracy. Właściwości samego czynnika wyjaśnia hasło glikol w instalacji.
Przed oceną nieszczelności ustal, które elementy łączy wspólny płyn. Sprawny wymiennik przekazuje ciepło, lecz oddziela ciecze po obu stronach. Dlatego preparat podany do jednego obiegu nie przechodzi przez niego do drugiego.
W systemie pompy ciepła trzeba również odróżnić hydrauliczny obieg z glikolem od obiegu czynnika chłodniczego. Wyjaśnia to hasło pompa ciepła a uszczelniacz.
Przygotuj nazwę i stężenie płynu, objętość naprawianego obiegu, wielkość ubytku oraz informacje o dostępnych połączeniach. Gdy instalacja ma kilka pętli, diagnostyka może wskazać część, która traci czynnik. Sam spadek ciśnienia nie lokalizuje uszkodzenia w gruncie.
Zjawisko utraty płynu opisuje wyciek glikolu z instalacji, a część gruntową — gruntowy wymiennik ciepła. Możliwość chemicznej naprawy wymaga potwierdzenia zgodności z konkretnym środkiem i stanem instalacji.