Glikol w instalacji jest składnikiem płynu roboczego, który pomaga chronić układ przed zamarzaniem. Najczęściej chodzi o odpowiednio przygotowany roztwór wodny z dodatkami, a nie o sam koncentrat glikolu.
Rodzaj i stężenie glikolu wpływają na temperaturę zamarzania, lepkość oraz wymianę ciepła. Dlatego parametry pompy i przepływu muszą uwzględniać właściwości płynu. Więcej koncentratu nie zawsze oznacza lepsze warunki pracy instalacji.
Właściwą proporcję określa dokumentacja płynu i urządzeń. Płyny wymagają też kontroli zgodnie z zaleceniami producenta. Ochrona przed mrozem nie jest jedyną właściwością, którą trzeba ocenić.
W instalacjach spotyka się glikol propylenowy oraz glikol etylenowy. Gotowe płyny różnią się także dodatkami antykorozyjnymi. Nie należy traktować ich jako zamiennych wyłącznie na podstawie koloru lub podobnej nazwy.
Dolanie samej wody zmienia stężenie roztworu. Z kolei wymieszanie płynów różnych producentów wymaga potwierdzenia zgodności. Dlatego uzupełnianie czynnika powinno uwzględniać jego skład i końcowe parametry.
Preparat dopuszczony do wodnej instalacji CO nie musi być zgodny z glikolem. Przed doborem trzeba zidentyfikować czynnik i sprawdzić instrukcję środka. Nazewnictwo wariantu do wybranych takich zastosowań wyjaśnia hasło Multiseal F.
Budowę i elementy obiegu opisuje osobno instalacja z glikolem. Ten podział pozwala odróżnić właściwości płynu od konstrukcji instalacji.